Partner en depressie11-03-2008 Partner en depressie Iedereen die een relatie heeft of ooit heeft gehad met iemand die depressief is, weet dat het een haast onmogelijke leefsituatie is. Iemand die depressief is, wil niks, kan niks, doet niks en denkt niet veel omdat hij of zij in een negatief gedachtenpatroon zit. Gevangen in eigen geest en lichaam. Wat doe je daar nu aan? Kun je daar überhaupt iets mee? De situatie is ernstig. Je wilt je partner wel helpen, maar alles wat je zegt of doet komt niet aan. Hoe redelijk, wijs, verstandig of slim je advies is, je partner doet er niets mee. Je wilt ook niet vervallen in een moeder-kind relatie. Jullie zijn immers gelijken. Dat is in ieder geval wel de bedoeling. Therapeutje spelen werkt ook vaak niet. Je bent veel te emotioneel betrokken bij je partner en het is dan veel te moeilijk om objectief naar oplossingen te zoeken. Op Innerned staat een aantal adviezen die je kunt opvolgen. Enkele adviezen moeten wel bij je persoonlijkheid passen. Het is zelfs wat vergaand, maar baat het niet dan schaadt het niet. Het advies bijvoorbeeld om 10 minuten op elkaars schoot te zitten en elkaar te omarmen, en dat een paar keer per dag. Ik kan me voorstellen dat dat best een opgave kan zijn. Vooral omdat het niet spontaan ontstaat. Partner en depressie De meer praktische adviezen bestaan uit het weerleggen van de negatieve houding van je partner. Als je partner zichzelf weer eens neerhaalt, nietig en klein maakt, kun je dat weerleggen door duidelijk te maken dat dat niet het geval is. Bespreek de sterke, positieve eigenschappen van iemand en zorg er voor dat ze niet in een negatieve spiraal terechtkomen. Tot slot: "Als helpende is het belangrijk dat je bij je partner bent, dat je afdaalt in het gevoel en de vreselijke gevoelens ook voelt en je partner NIET afkeurt op zo’n moment met die gevoelens, want dat doet je partner zelf al meer dan genoeg." En zorg er uiteraard voor dat jij zelf niet wordt meegetrokken de diepe put in, want daar heeft niemand iets aan. Trek tijdig aan de bel.
|
