Interpersoonlijke therapie eetstoornissen

Interpersoonlijke therapie eetstoornissen
De interpersoonlijke therapie heeft als grondslag dat de depressie (als gevolg van een eetstoornis) op zijn beurt weer het gevolg is van een verstoorde interpersoonlijke (in zichzelf gekeerde) relatie.
Vier uitgangspunten worden daarvoor gehanteerd: rouw, interpersoonlijke conflicten, rolveranderingen en interpersoonlijke tekortkomingen.

De behandeling kenmerkt zich door een aantal fases. In de eerste fase wordt kennis gemaakt en een behandelingsplan opgesteld. In de tweede fase van de behandeling wordt onder andere bekeken wat er precies aan de hand was, welke gevoelens daarbij een rol speelden, wat men in die omstandigheid van de omgeving verwachtte en welke oplossingen al zijn geprobeerd.

Het grote voordeel van de interpersoonlijke therapie is dat er sprake is van eclecticisme. Eclecticisme in een therapie betekent dat die therapie niet gebaseerd is op een specifieke theorie van psychopathologie (oorzaak van de ziekte), maar dat de therapie gebruik maakt van verschillende werkzame ideeën methoden en strategieën uit meerdere therapeutische scholen. Met andere woorden: de therapie gaat dus in op die zaken die op dat moment en direct voor de behandeling van belang zijn.

De effectiviteit van de interpersoonlijke therapie, wat overigens nog weinig onderzocht is, lijkt bemoedigend.